باشيد ، همانند كسانى كه خدا پيامبرانش را رفيقان آنان كرده و ملايكهء خود را به ديدارشان فرستاده و گوشهايشان را بدان گرامى داشته كه هرگز صداى آتش را نشنوند و تنهايشان را از رسيدن رنج و درد مصون داشته « اين بخشايشى است از جانب خدا كه به هر كه مىخواهد ارزانيش مىدارد ، كه خدا صاحب بخشايشى بزرگ است . » ( 1 ) مىگويم آنچه مىشنويد . از خداوند براى خود و شما يارى مىخواهم . او مرا بسنده است كه بهترين كارگزار است . 183 سخنى از آن حضرت ( ع ) به برج بن مسهر طايى فرمود ، هنگامى كه برج به گونه اى كه امام بشنود گفت : « لا حكم الا للَّه » هيچ دارويى جز از آن خدا نيست . و برج از خوارج بود . خاموش شو ، اى مردى كه دندانهاى پيشين تو افتاده است . خدا چهره ات را زشت گرداند . به خدا سوگند ، حق آشكار شد و در آن وقت حقير و ناتوان و پوشيده آواز بودى . تا آن گاه كه باطل نعره زد ، آشكار شدى آنسان كه شاخ بز نر آشكار شود . 184 خطبه اى از آن حضرت ( ع ) گويند كه امير المؤمنين ( ع ) را مصاحبى بود به نام همام كه مردى عبادت پيشه بود . روزى گفتش كه اى امير المؤمنين ، پرهيزگاران را برايم وصف كن . آنسان كه گويى در آنها مىنگرم . على ( ع ) در پاسخش درنگ كرد ، سپس گفت : اى همّام از خدا بترس و نيكوكار باش كه خدا با كسانى است كه پرهيزگارى كنند و نيكوكارند .

--> ( 1 ) . سورهء 67 ، آيهء 2 .